The Double Journey / Το Δίπλο Ταξίδι, Ritsos, Parodos #90

The Double Journey

From one train to the other: years and years. He sakes a seat
near the window. He sees fleeing backward:
trees, hotels, chimneys, monuments. He discerns,
right behind the things that flee, what remains:
what he would call entirely his own, if it were not also ours—
as behind the window is the curtain, behind the curtain
is the house. inside the house is the handsome woman.
She dusts carefully with her handkerchief the other pane
on the photograph of her mother. There inside it, the old lady
shyly holds her two hands one over the other,
as if she still had a fever and secretly took her pulse.

						Athens, 31.I.72

ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

Απ’ τόνα τραίνο στ’ άλλο ― χρόνια και χρόνια.  Διαλέγει μιά θέση
κοντά στο παράθυρο.  Κοιτάει να φεύγουν προς τα πίσω
δέντρα, ξενοδοχεία, καπνοδόχοι, ηρώα.  Διακρίνει,
πίσω ακριβώς από κείνα που φεύγουν, κείνο που μένει,
κείνο που θάλεγε ολότελα δικό του αν δεν είταν και δικό μας,
όπως πίσω απ’ το τζάμι είναι η κουρτίνα· πίσω απ’ την κουρτίνα
είναι το σπίτι· μες στο σπίτι είναι η όμορφη γυναίκα·
ξεσκονίζει προσεχτικά με το μαντίλι της τ’ άλλο τζάμι
απ’ τη φωτογραφία της μάνας της· εκεί μέσα η γριούλα
κρατάει σεμνά τα δυό της χέρια τόνα πάνω στ’ άλλο
σα νάχει ακόμη πυρετό και πιάνει κρυφά το σφυγμό της.

						Αθήνα, 31.Ι.72